به گزارش کردپرس، لایجه بودجه سال آینده پنتاگون نشان میدهد ایالات متحده قصد دارد برنامه آموزش و تجهیز نیروهای پیشمرگه اقلیم کردستان عراق را بهطور کامل متوقف کند. بودجهای که امسال ۶۱ میلیون دلار است، در طرح جدید به صفر رسیده و تنها حدود ۱.۳۵ میلیون دلار برای پشتیبانی پزشکی باقی مانده است. این در حالی است که حمایت از نیروهای فدرال عراق و ساختارهای امنیتی سوریه ادامه دارد و برای نخستینبار لبنان و اردن نیز به برنامه مقابله با داعش افزوده شدهاند.
این تصمیم عملاً به یک دهه حمایت مستقیم آمریکا از نیروهای پیشمرگه پایان میدهد؛ حمایتی که در جریان جنگ با داعش شکل گرفت و در سالهای ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ به اوج خود رسید. این کمکها پس از شکست داعش، روندی نزولی داشت، اما هیچگاه بهطور کامل قطع نشده بود. کاهش تدریجی بودجه از ۲۵۷ میلیون دلار در سال ۲۰۲۲ به ۷۷ میلیون دلار (شامل کمک های تسلیحاتی و پزشکی) در سال جاری، اکنون با حذف کامل در سال آینده به یک تغییر ناگهانی و معنادار تبدیل شده است.
واشنگتن دلیل رسمی این اقدام را پایان تفاهمنامه همکاری با اقلیم کردستان اعلام کرده است. این توافق در سپتامبر ۲۰۲۲ امضا شد و چهار سال اعتبار داشت. در همین چارچوب، پرداخت کمکهزینهها پیشتر متوقف شده و قرار بود دولت مرکزی عراق مسئولیت تامین مالی نیروهای پیشمرگ را برعهده بگیرد. با این حال، حذف کامل بودجه آموزش و تسلیحاتی—فراتر از پایان این تفاهمنامه—نشان میدهد گزینههای دیگر مانند تمدید یا بازطراحی همکاری نیز کنار گذاشته شدهاند.
در سطح منطقهای، این تغییر با بازآرایی گستردهتری در سیاست امنیتی آمریکا همراه است. لبنان و اردن برای نخستینبار وارد سازوکار تأمین مالی ضد داعش شدهاند؛ اقدامی که همزمان با کاهش حضور مستقیم آمریکا در سوریه و تمرکز بیشتر بر تقویت دولتهای مرکزی ارزیابی میشود. در همین چارچوب، بودجه آمریکا برای نیروهای فعال در سوریه، از جمله نیروهای کرد همچنان در سطح حدود ۱۳۰ میلیون دلار حفظ شده است.
همزمان، نشانههایی از بازتوزیع هدفمند حمایتها نیز دیده میشود. در حالی که بودجه پیشمرگه به صفر رسیده، اعتبار نیروهای واحد «سوات سلیمانیه»—نزدیک به اتحادیه میهنی کردستان—افزایش یافته است؛ موضوعی که نشان میدهد همه بازیگران کردی بهطور یکسان تحت تأثیر این تصمیم قرار نگرفتهاند.
تحولات سیاسی و امنیتی اخیر نیز بر پیچیدگی این تصمیم افزوده است. از جمله تنشهای منطقهای در اوایل ۲۰۲۶ و گزارشهایی درباره تلاش برای فعالسازی گروههای کرد از خاک اقلیم کردستان، که با مخالفت رسمی اربیل روبهرو شد. همچنین طرح نام یک چهره ارشد نظامی اقلیم در پرونده قضایی مرتبط با قراردادهای نیروهای آمریکایی، همزمان با این تصمیم، مورد توجه تحلیلگران قرار گرفته است.
در بغداد نیز توازن سیاسی به زیان حزب دموکرات کردستان تغییر کرده است؛ انتخاب رئیسجمهور نزدیک به اتحادیه میهنی و پیشبرد روند تشکیل دولت بدون همراهی این حزب، نشاندهنده کاهش وزن سیاسی آن در معادلات اخیر است.
در مجموع، اگرچه پایان تفاهمنامه همکاری بهعنوان دلیل رسمی مطرح شده، اما مجموعه تحولات همزمان—از بازآرایی منطقهای آمریکا تا تغییرات داخلی عراق—نشان میدهد قطع کامل حمایت از پیشمرگه بخشی از یک تغییر راهبردی گستردهتر در سیاست امنیتی واشینگتن است که بر تقویت دولتهای مرکزی و بازتعریف نقش بازیگران محلی متمرکز شده است.
نشنال کانتکست
نظر شما