یک دهه مدیریت در تأمین اجتماعی کردستان؛ تداوم یا رکود؟

سرویس کردستان - در حالی که فاصله میان دستمزد کارگران و دریافتی مدیران هر روز بیشتر به موضوعی حساس در افکار عمومی تبدیل می شود، نگاه ها بیش از پیش به کارآمدی و تداوم مدیریت ها در نهادهای خدماتی دوخته شده است؛ جایی که پرسش از «ماندن طولانی مدت» با «نتیجه محوری» گره خورده است.

به گزارش کرد پرس، افزایش حدود ۶۰ درصدی حداقل دستمزد کارگران در سال ۱۴۰۵ اگرچه آن را به مرز ۲۵ میلیون تومان رسانده، اما هنوز نتوانسته سایه سنگین تورم را از زندگی بسیاری از خانوارهای کارگری بردارد؛ برای این قشر، این افزایش بیش از آنکه یک جهش معیشتی باشد، تلاشی برای جبران فاصله ای است که طی سال های گذشته ایجاد شده است.

در نقطه مقابل، برخی مدیران دستگاه های اجرایی با دریافتی هایی بالای ۱۰۰ میلیون تومان قرار دارند؛ اعدادی که وقتی کنار حداقل دستمزد قرار می گیرند، شکاف عمیق تری را در ذهن جامعه ترسیم می کنند و بار دیگر بحث عدالت در نظام پرداخت را به میان می آورند.

در کردستان، این شکاف تنها به اعداد محدود نمی شود و به ساختار مدیریتی نیز تسری پیدا کرده است؛ اداره کل تأمین اجتماعی استان نمونه ای از این وضعیت است؛ جایی که مدیرکل آن از شهریور ۱۳۹۵ تاکنون در این جایگاه باقی مانده و اکنون یک دهه مدیریت مستمر را تجربه می کند؛ این تداوم در شرایطی رخ داده که سازمان با چالش هایی همچون نارضایتی بیمه شدگان، مشکلات خدمات رسانی و محدودیت های مالی مواجه بوده است.

افکار عمومی معتقدند استمرار طولانی مدت مدیریت، اگر با ارزیابی دقیق و شفاف عملکرد همراه نباشد، می تواند به کاهش تحرک سازمانی و کند شدن روند اصلاحات منجر شود؛ از نگاه آنان، نهادی مانند تأمین اجتماعی که مستقیماً با معیشت و رفاه کارگران در ارتباط است، نیازمند مدیریتی پویا، پاسخگو و مبتنی بر سنجش مستمر عملکرد است.

در همین حال، موضوع دریافتی های بالا در سطوح مدیریتی، بار دیگر پرونده «حقوق های نجومی» را به صدر دغدغه های عمومی بازگردانده است؛ مسئله ای که با وجود طرح های مکرر، هنوز نتوانسته به شفافیت و اقناع افکار عمومی منجر شود و نبود سازوکارهای روشن در اعلام و نظارت بر پرداخت ها، فاصله میان سطوح درآمدی را به یک عامل بی اعتمادی تبدیل کرده است.

در چنین شرایطی، بازنگری در نظام پرداخت، تقویت نظارت و الزام به شفاف سازی دریافتی ها، بیش از هر زمان دیگری ضروری به نظر می رسد؛ همچنین، ارزیابی دوره ای مدیران و توجه به شایسته سالاری در انتصابات می تواند به افزایش کارآمدی و کاهش فاصله میان مردم و مسئولان کمک کند.

آنچه در نهایت اهمیت دارد، احیای حس عدالت در جامعه است؛ حسی که تنها با افزایش حقوق ها شکل نمی گیرد، بلکه نیازمند توزیع عادلانه فرصت ها، پاسخگویی واقعی مدیران و شفافیت در عملکرد نهادها است.

کد مطلب 2795161

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha